Naar Dorcas.nl
Dorcas winkelAalten

Help Dorcas Helpen

Word donateur Word donateur
Kom in actie voor de allerarmsten! Doneer online of bel 0228 59 59 00

Irak Noodhulp

Rada Sukkar in Irak

Rada Sukkar in Irak: "Veel mensen hier zijn wanhopig"

 

"In Dahar, een gebied in Irak ter grote van Overijssel, zijn in korte tijd 700.000 vluchtelingen gekomen." Dat zegt Rada Sukkar (53). Ze groeide op in de Iraakse hoofdstad Bagdad en woont sinds 1990 met haar man Erik in Deventer. Dit jaar is ze echter verhuisd. Ze woont een halfjaar in Irak, in de provincie Duhok, om mensen die zijn gevlucht voor IS namens Dorcas noodhulp aan te bieden. CIP+ leden hebben deze maand dit werk gesteund met 2500 euro. Lid worden kan hier. Hieronder deelt ze haar verhaal.
 
De familie van Rada Sukkar is zelf ook getroffen door het leed van IS. De kerk waar haar moeder naar toe ging in Mosul is namelijk vernietigd door de terreurgroep. Toen de extremisten het kruis van de kerk sloopten, viel dat op het graf van haar voorouders. De eeuwenoude kerk, die dateert uit het prilste begin van het christendom, is door IS volledig vernietigd. In Irak sprak ze recent de gevluchte priester van de kerk, vertelt ze ons. Hij kon in zijn vlucht niks uit de kerk meenemen, "behalve een eeuwenoude Bijbeltekst uit de 7de eeuw, die op de huid van een hert is geschreven."
  Vieze vuile mensen
Rada kwam de priester tegen in de Iraakse provincie Duhok, waar Dorcas en andere internationale organisaties vluchtelingen helpen. "Hij vertelde mij ook wat er met het graf van mijn voorouders is gebeurd." En zo zijn er meer mensen die ze nu tegenkomt in Duhok. Mensen die zijn gevlucht voor het geweld van IS. Yezidi’s, christenen maar ook moslims. Yezidi’s en christenen vluchten vooral omdat IS van hen verwacht dat ze zich bekeren tot de islam. Doen ze dat niet dan zijn ze hun leven niet zeker. En juist die Yezidi’s - een enorme grote groep - wordt nog wel eens vergeten. Zij zijn noch christen, noch jood, noch moslim en worden door IS als ketters gezien. Als vieze en vuile mensen. Maar ook moslims vluchten. "Zij wonen bijvoorbeeld in christelijke dorpen. Die dorpen werden aangevallen door IS. Ook zij moesten vluchten voor hun leven."
"Sommige vaders die ik sprak hadden gezien hoe IS hun vrouwen en dochters meenamen om te gebruiken als slaaf, of om hen te verkrachten. Ze zeiden tegen me: ’Wat doe ik hier? Wat moet ik met mijn leven?’"
 
"Ik kom in Irak heel veel depressieve mensen tegen. Sommige vaders die ik sprak hadden gezien hoe IS hun vrouwen en dochters meenamen om te gebruiken als slaaf of om hen te verkrachten. Ze zeiden tegen me: ’Wat doe ik hier? Wat moet ik met mijn leven?’ Heel veel mensen hebben echt alles verloren. Ze zijn wanhopig."
  Lekkende daken
Niet alleen voelen mensen zich radeloos verloren, de leefomstandigheden van het gebied waar ze naar toe zijn gevlucht is ronduit slecht te noemen. In een gebied ter grote van de provincie Overijssel zijn in korte tijd 700.000 vluchtelingen gekomen, waaronder zo’n 80.000 christenen. Velen van hen wonen in tentenkampen van de VN. Maar daar is te weinig plek. En dus zoeken ze hun heil in half afgebouwde nieuwbouwprojecten, kerken en huizen die je eigenlijk geen huis zou mogen noemen. De daken lekken (als er al een dak is), er is geen sanitair en het stinkt er enorm. “Wat ik daar zie is pure armoede”.
 
Temidden van die wanhoop werkt Rada Sukkar. Met geld van Nederlandse christenen probeert ze onder de vlag van Dorcas te doen wat ze kan. Er wordt eten uitgedeeld, kleding, maar ook cash geld (foto). Van dat geld kunnen de christenen, die voornamelijk als groep in krakkemikkige huisjes wonen, de huur betalen van de huizen. Die huisjes werden in een ver verleden gebouwd maar stonden jaren leeg en zijn inmiddels enorm bouwvallig. "Met dat geld kunnen ze ook de huisjes wat opknappen en bijvoorbeeld een lek in het dak dichten." Ook worden er lakens uitgedeeld en kacheltjes. De nachten zijn namelijk koud. Verder worden er schoenen uitgedeeld. Zoveel mogelijk van die spullen worden lokaal ingekocht of geïmporteerd uit Turkije. "We proberen te doen wat we kunnen."
  Noodklok
Ondanks dat er veel belangrijk en goed werk gebeurt in Dahar luidt Rada Sukkar tegelijkertijd de noodklok. Ze maakt zich oprecht zorgen. Het geld is namelijk heel snel op. Er komen steeds meer vluchtelingen, terwijl er per saldo minder (toegezegd) geld kan worden besteedt. "We zien nu al dat het eten opraakt. Als het zo doorgaat, zullen mensen dingen gaan stelen om aan eten te komen. Of ze willen massaal naar Europa toe." Daarom hoopt ze dat meer mensen erachter komen dat het "een zegen is om te geven".  
"We kunnen de mensen daar niet laten lijden zolang we daar iets aan kunnen doen"
 
Zolang ze dat kan wil Rada doen wat ze kan voor Dorcas in Irak. "Ik zie het als een voorrecht dit werk te doen. Ieder medemens is als een broer of zus voor mij. Het is onze taak om hen te helpen. We kunnen de mensen daar niet laten lijden zolang we daar iets aan kunnen doen."
 
Het werk is voor Rada zeker niet altijd makkelijk. "Het is moeilijk om zoveel leed te zien. Ik bid tot God dat er betere tijden zullen aanbreken. Dat mensen kunnen terugkeren naar een menselijk bestaan. Ik heb ook wel mijn vragen: waarom laat God dit toe?" Toch mag Rada soms ook een glimp van de hemel opvangen. Zoals die keer dat vier jonge dames luidkeels in het Aramees - "dat is de taal van Jezus" - Rada een psalm toezongen. "Dat was geweldig. Ik kreeg kippenvel. Ik vind het zo mooi die mensen te helpen. Ik wil ook echt iedereen in Nederland bedanken die geeft voor de situatie in Irak. We kunnen zoveel mensen helpen - Yezidi’s , christenen, maar ook moslims."
 
Door de gift ter waarde van €2500,- heeft Rada deze maand geld en spullen uit kunnen delen aan onder andere christelijke gezinnen in Irak. Die kunnen daarmee voor langere tijd in hun onderhoud voorzien.
 
 
 
 
 
 

nieuws archief

Rekeningnummer NL04 RABO 0106 2500 00 | KvK-nummer 41236410 | Disclaimer